ROGI

Kościół parafialny pw. św. Bartłomieja


 WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Rogi,
gmina Miejsce Piastowe

GPS
49° 36.721’ N, 21° 45.471’ E

Adres/wskazówki dojazdu
Jadąc drogą nr 9 od Miejsca Piastowego w kierunku Dukli, na skrzyżowaniu dróg lokalnych Wrocanka – Rogi skręcamy w lewo w kierunku wsi Rogi. Po przejechaniu ok. 500 m docieramy przed kościół (nr 64).

Kontakt
tel. 13 435 31 90
e-mail:
rogi@przemysl.opoka.org.pl

Msze św.
w niedziele i święta
o 8.00, 9.30, 11.00 i 17.00,
w dni powszednie o 19.00
(zimą o 17.00).

Trasa I -Rogi

Świątynię wzniesiono ok. 1600 r., rozbudowując ją w I ćw. XVIII w. (dotychczasową drewnianą zakrystię zastąpiono murowaną ze skarbcem na piętrze). Gruntownie przebudowany w latach 1886–88 (przedłużono nawę ku zachodowi, postawiono nową wieżę, do południowej ściany nawy dobudowano kruchtę). W 1888 r. wykonano też nową ornamentalną polichromię nawy autorstwa Michała Hornialkiewicza. Prezbiterium zyskało polichromię figuralną autorstwa Włodzimierza Lisowskiego w 1931 r.

Kościół usytuowany jest w centrum wsi, przy drodze Rogi – Iwonicz. Jest orientowany, konstrukcji zrębowej, na podmurowaniu, z wieżą o konstrukcji słupowo-ramowej. Ściany wzmocnione lisicami oszalowane są deskami z listwowaniem. Kruchta konstrukcji słupowej, zakrystia murowana z kamienia i otynkowana.

Świątynia składa się z prezbiterium na rzucie prostokąta zamkniętego od wschodu trójbocznie (przy nim od północy zakrystia), szerszej nawy na rzucie wydłużonego prostokąta oraz wieży-dzwonnicy (od zachodu).

Dachy nad nawą i prezbiterium o różnej wysokości, dwuspadowe, od wschodu prezbiterium trójpołaciowy. Na kalenicy dachu nawy sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę z baniastym hełmem i latarnią zwieńczoną cebulastą kopułką. Wieża o ścianach pochyłych w wyższej części, z nadwieszoną izbicą, szalowana jest deskami z ozdobną koronką u dołu i nakryta baniastym hełmem. Nad zakrystią dach trójspadowy. Dachy kryte blachą.

We wnętrzu strop z fa­setą, w za­krys­tii skle­pie­nie ko­leb­ko­we na gur­tach. Otwór wejścio­wy z prez­bi­ter­ium do za­krystii zam­knię­ty łu­kiem w tzw. ośli grzbiet. Bo­czne drzwi w nawie z wtórnie za­ło­żo­ny­mi go­tyc­ki­mi oku­cia­mi i ko­wal­skim zam­kiem z ok. 1600 r.

Bogate wyposażenie wnętrza, barokowe i późnobarokowe, pochodzi z XVII i XVIII w. Obejmuje m.in.: ołtarz główny z I ćw. XVIII w., dwa ołtarze boczne przy tęczy z ok. poł. XVII w., przerobione w I ćw. XVIII w., ambonę z I ćw. XVIII w. o oryginalnej formie korpusu w kształcie owocu granatu i barokową chrzcielnicę w kształcie kielicha z I ćw. XVIII w. wykonaną z czarnego marmuru. Ławki z 1756 r. zdobią malowidła wyobrażające apostołów, przedstawicieli różnych stanów i sceny z Nowego Testamentu. Późnobarokowy konfesjonał z tego samego czasu także zdobiony jest malowidłami.