KROŚCIENKO

Dawna greckokatolicka cerkiew parafialna pw. Narodzenia Matki Bożej,
obecnie rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Narodzenia NMP

 

 WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Krościenko,
gmina Ustrzyki Dolne

GPS
49° 47.086’ N, 22° 65.951’ E

Adres/wskazówki dojazdu
Jadąc drogą nr 84 z Ustrzyk Dolnych w stronę granicy, przed rondem w Krościenku skręcamy w prawo na Stebnik do widniejącej na wzniesieniu cerkwi. Po ok. 300 m dojeżdżamy przed kościół (nr 173).

Kontakt
tel. 13 461 24 25

Msze św.
w niedziele i święta o 8.00 i 11.00,
w dni powszednie o 18.00
(zimą o 16.00).

TIII-Kroscienko

Cerkiew wzniesiona w 1794 r. (data ta znajdowała się na niezachowanym tragarzu). W 1864 r. obiekt był remontowany (odbudowa przedsionka, szalunek na zewnątrz). Zachowane ostatki świadczą o wcześniejszym istnieniu wokół cerkwi sobót. Po II wojnie światowej Krościenko znalazło się w granicach ZSRR. W 1951 r. po powrocie wsi do Polski cerkiew była nieużytkowana, następnie pełniła funkcję magazynu i owczarni, co przyczyniło się do dewastacji wnętrza. Po przejęciu świątyni przez Kościół rzymskokatolicki w latach 70. XX w. przeprowadzono remont obiektu. Wnętrze otrzymało nowy wystrój. Niektóre elementy pierwotnego wyposażenia znajdują się w Dziale Sztuki Cerkiewnej Muzeum-Zamku w Łańcucie.

Orientowana cerkiew usytuowana jest na wzniesieniu w widłach rzek Strwiąż i Stebnik w zachodniej części wsi, nieopodal drogi z Krościenka do Stebnika. Na zachód od cerkwi stoi drewniana, zapewne XIX-wieczna dzwonnica. W pobliżu znajduje się cmentarz cerkiewny z kilkoma zabytkowymi nagrobkami.

Cerkiew orientowana, trójdzielna, wzniesiona w konstrukcji zrębowej. Zręby ścian zwęgłowane na obłap i na jaskółczy ogon. Nawa na planie kwadratu szersza od pozostałych części. Do sanktuarium od północy przylega zakrystia. Od zachodu do babińca dobudowano niewielki przedsionek. Prezbiterium, nawa i babiniec równej wysokości, nakryte dwuspadowym dachem o jednakowej wysokości kalenic, rozszerzonym nad nawą, który od wschodu prezbiterium opada trzema połaciami. Od strony babińca zamknięty jest szczytem z przyczółkiem. Tambur kopuły nad nawą dzieli kalenicę w połowie, wystając ponad nią ośmioboczną formą podzieloną na dwie kondygnacje daszkiem okapowym. Zwieńczenia kopuły nad nawą i niewielkie wieżyczki nad sanktuarium i babińcem mają formę ślepych latarni z cebulastymi hełmami. Ściany z zewnątrz oszalowane. Kopuły i dachy kryte gontem, hełmy latarni – blachą.