LISKOWATE

Dawna greckokatolicka cerkiew parafialna pw. Narodzenia NMP,
następnie rzymskokatolicki kościół filialny pw. Narodzenia NMP,
obecnie nieużytkowana

 

 WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Liskowate,
gmina Ustrzyki Dolne

GPS
49° 29.579’ N 22° 38.625’ E

Adres/wskazówki dojazdu
Jadąc z Ustrzyk Dolnych drogą nr 84, w Krościenku na rondzie kierujemy się na Kuźminę (droga nr 890). Po ok. 2 km po prawej stronie drogi zobaczymy cerkiew (obecnie nieużytkowaną).

TIII-Liskowate

Cerkiew wzniesiona prawdopodobnie w 1832 r. (lub wcześniej) przez majstrów ciesielskich Iwana Raka i Wasyla Tymczaka. Pierwotnie cerkiew miała prawdopodobnie górną kaplicę lub dzwonnicę z galerią nad babińcem oraz podcień na słupach od frontu. Remontowana w latach 20. XX w. W latach 50. XX w. przekazana przybyłym na te tereny emigrantom greckim i użytkowana jako magazyn uległa dewastacji (m.in. zniszczono podcień wraz z daszkami okapowymi w części zachodniej, polichromię, wystrój wnętrza). W 1974 r. obiekt został przejęty w użytkowanie przez Kościół rzymskokatolicki i poddany remontowi.

Cerkiew usytuowana jest na wzniesieniu w płd. części wsi, ok. 200 m od drogi Ustrzyki Dolne – Przemyśl. Na północ od cerkwi rozciąga się cmentarz. Teren cerkiewny wraz z cmentarzem ogrodzony jest drewnianym parkanem. W płd.-zach. części ogrodzenia murowana bramka-dzwonnica. W sąsiedztwie cerkwi relikty starodrzewu.

Budowla konstrukcji zrębowej, węgłowana na obłap z ostatkami, które w górnej części mocno wysunięte, podtrzymują płatwie wydatnego daszku okapowego (opasania) obiegającego świątynię z trzech stron. Powyżej opasania pokrycie gontowe, poniżej pozostawiony zrąb. Poszczególne człony trójdzielnej budowli na rzucie zbliżonym do kwadratu. Po obu stronach sanktuarium dwie prostokątne zakrystie niewyodrębnione w bryle. Nawa równa szerokością sanktuarium z zakrystiami. Babiniec węższy, o dwóch kondygnacjach (górna kondygnacja stanowi pozostałość dawnej kaplicy lub dzwonnicy). W elewacji płd. prostokątny otwór wejściowy z datą „1832”.

Sanktuarium nakryte wysokim dachem dwuspadowym z załomem, przechodzącym u dołu płynnie w opasanie wspólne dla całego budynku. Od wschodu ściana szczytowa – efekt modernizacji z 1976 r. Nawa i babiniec nakryte dachami namiotowymi jednozałomowymi.

Chór muzyczny nadwieszony o prostym parapecie. Ściany pozbawione polichromii. W świątyni nie zachowały się elementy pierwotnego wyposażenia. W Dziale Sztuki Cerkiewnej Muzeum-Zamku w Łańcucie znajdują się XVII-wieczne ikony pochodzące z poprzedniej cerkwi.

Cerkiew należy do nielicznie zachowanych w Polsce cerkwi bojkowskich.