ŚREDNIA WIEŚ

Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP

 

 WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Średnia Wieś,
gmina Lesko

GPS
49° 25.015’ N, 22° 20.286’ E

Adres/wskazówki dojazdu
Kościół usytuowany przy drodze nr 894 z Leska do Polańczyka po jej lewej stronie (nr 122a).

Kontakt
tel. 13 439 42 10

Msze św.
w niedziele i święta
o 8.00, 11.30 i 16.00,
w dni powszednie o 18.00
(zimą o 16.00).

TIII-Srednia Wies

Świątynię wzniesiono prawdopodobnie w II poł. XVI w. (wzmiankowana po raz pierwszy w 1607 r.) w obrębie zespołu dworskiego, którego pozostałości zachowały się do dziś. Obiekt funkcjonował w tym czasie jako kaplica dworska. Wg tradycji wkrótce potem przeznaczony przez właścicieli wsi na zbór protestancki. W 1697 r. odzyskany przez katolików, przyłączony został do parafii w Hoczwi, pełniąc funkcję kościoła filialnego. W 1727 r. Katarzyna z Oraczewskich Balowa powtórnie uposażyła kościół (wykonano wówczas nowe wyposażenie ruchome oraz polichromię wnętrza).

W latach 1983–84 do płn. ściany kościoła dostawiono wieżę konstrukcji słupowo-ramowej. W 1991 r. kościół ponownie rozbudowano o nową zakrystię, dostawioną do zach. ściany prezbiterium. Działania te w istotny sposób przekształciły pierwotną sylwetę świątyni.

Kościół usytuowany w centrum wsi w sąsiedztwie parku dworskiego, przy drodze z Leska do Hoczwi. Prezbiterium zwrócone jest na południe. Teren przykościelny otoczony ogrodzeniem z nową drewnianą bramą wjazdową od wschodu. W obrębie ogrodzenia relikty licznego do niedawna starodrzewu.

Budowla konstrukcji zrębowej, na kamiennym podmurowaniu, wieża konstrukcji słupowo-ramowej. Z zewnątrz w całości obita gontem. Podwalina osłonięta gontowym fartuchem. Kościół założony na rzucie prostokąta, z krótkim prezbiterium zamkniętym od południa trójbocznie. Przy prezbiterium od wschodu i zachodu zakrystie. Do płn. ściany nawy na osi wzdłużnej kościoła dostawiona wieża na rzucie zbliżonym do kwadratu, z obszernym babińcem w przyziemiu i niewielką kruchtą od północy.

Prezbiterium i nawa nakryte wspólnym dachem dwuspadowym, nad zamknięciem prezbiterium opadającym trzema połaciami. Więźba dachowa storczykowa. Na kalenicy dachu ośmioboczna ażurowa wieżyczka na sygnaturkę zwieńczona baniastym hełmem. Wieża o ścianach pochylonych, przylegająca do nawy, zakończona niską izbicą nakrytą cebulastym hełmem z latarnią.

Wewnątrz w prezbiterium i nawie stropy płaskie na jednym poziomie. Chór muzyczny podwieszony, wsparty wtórnie na słupie wykonanym z dawnej belki tęczowej, ze śladem malowanego napisu łacińskiego. Otwory drzwiowe prostokątne, w dawnej ścianie frontowej (pod wieżą) prostokątne bliźnie, zamknięte łukami w formie tzw. oślego grzbietu. Ściany i strop kościoła oraz parapet chóru muzycznego pokryte polichromią z I poł. XVIII w. o motywach architektonicznych i figuralnych.

Wyposażenie, głównie późnobarokowe z I poł. XVIII w., obejmuje m.in. ołtarz główny i dwa ołtarze boczne, fundacji Katarzyny z Oraczewskich Balowej, wykonane przez snycerzy krośnieńskich, oraz obrazy z XVIII–XIX w.