KOMAŃCZA

Dawna greckokatolicka cerkiew parafialna pw. Matki Bożej,
następnie prawosławna cerkiew filialna (spalona w 2006 r., obecnie zrekonstruowana)

 

WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Komańcza,
gmina Komańcza

GPS
49° 20,427’ N, 22° 03,350’ E

Adres/wskazówki dojazdu
W Komańczy z drogi nr 892 skręcamy w drogę nr 897 w kierunku Daliowej i Dukli. Po ok. 600 m dojeżdżamy na parking przed stojącą po prawej stronie drogi cerkwią.

Kontakt
Po cerkwi oprowadza ks. proboszcz Marek Gocko (tel. 13 467 72 24)
i Teodor Harhaj (tel. 13 467 71 17).

Msze św.
w niedziele o 8.30,
w środę nabożeństwo o 18.00.


Po cerkwi oprowadza
ks. proboszcz Marek Gocko
(tel. 13 467 72 24)
i Teodor Harhaj
(tel. 13 467 71 17).

TIV-Komancza

Pierwotna cerkiew, wzmiankowana już w 1565 r., spłonęła w 1800 r. Kolejna wybudowana została w 1802 r. jako greckokatolicka świątynia parafialna. W 1832 r. snycerz i malarz Afanazy Rużyłowicz wykonał ikonostas (znane są również nazwiska malarzy, którzy stworzyli ikony ikonostasu). W roku 1834 postawiono dzwonnicę bramną, a w 1836 r. do sanktuarium od wschodu dobudowano zakrystię. Cerkiew była wielokrotnie remontowana. Po 1956 r. do wsi powróciła znaczna cześć wysiedlonych mieszkańców. W 1962 r. erygowano parafię prawosławną. 13 IX 2006 r. cerkiew wraz z wyposażeniem spłonęła (uratowano jedynie stojącą nieopodal drewnianą dzwonnicę). W 2010 r. konsekrowano odbudowaną świątynię.

Orientowana cerkiew usytuowana w zachodniej części wsi, po północnej stronie drogi, przy krawędzi rozległego grzbietu wzgórza, otoczona niskim kamiennym murkiem na planie owalu oraz starodrzewem. W ogrodzeniu drewniana dzwonnica oraz dwie bramki. W obrębie ogrodzenia pozostałości dawnego cmentarza, drugi cmentarz usytuowany jest na stoku poza ogrodzeniem.

Budowla konstrukcji zrębowej, posadowiona na kamiennej podmurówce, trójdzielna, na wydłużonym planie, z pomieszczeniami usytuowanymi na osi wzdłużnej. Prostokątny babiniec poprzedzony przedsionkiem dostawiony do szerszej kwadratowej nawy. Sanktuarium na rzucie prostokąta, węższe od nawy, na jego przedłużeniu od wschodu zakrystia na rzucie prostokąta. Ściany wszystkich pomieszczeń (z wyjątkiem przedsionka) tej samej wysokości.

Dach o jednej kalenicy, nad zakrystią i babińcem opada trzema połaciami. Nad nawą dach brogowy, w górnej partii wielopołaciowy, o wybrzuszonych połaciach, nad przedsionkiem pulpitowy. Wszystkie dachy kryte blachą. Nad zakrystią, prezbiterium, nawą i babińcem ośmioboczne cebulaste wieżyczki o zróżnicowanej wielkości (największa nad nawą) ze ślepymi latarniami, podzielone ząbkowanymi gzymsami, częściowo szalowane gontem, częściowo pobite blachą. Gzymsy podokapowe profilowane, wokół zakrystii, prezbiterium, nawy i babińca zdwojone.

Dzwonnica bramna drewniana, konstrukcji słupowej, oszalowana, na rzucie prostokąta, trójkondygnacjowa, o ścianach zbieżnych. Poszczególne kondygnacje rozdzielone profilowanymi gzymsami. Dach namiotowy z ośmioboczną wieżyczką z latarnią, pobity blachą.

Cerkiew w Komańczy wraz z dzwonnicą stanowi typowy przykład wschodniołemkowskiego (tzw. osławskiego) budownictwa sakralnego.