OLCHOWIEC

Greckokatolicka cerkiew parafialna pw. Przeniesienia Relikwii św. Mikołaja,
obecnie rzymsko- i greckokatolicki kościół filialny pw. św. Mikołaja

 

WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Olchowiec,
gmina Dukla

GPS
49° 28,345’ N, 21° 36,211’ E

Adres/wskazówki dojazdu
Jadąc drogą nr 9 w stronę Barwinka,
w Tylawie skręcamy w prawo na drogę lokalną w kierunku Mszany. Po ok. 7 km skręcamy w lewo. Po 1,8 km na rozwidleniu jedziemy w lewo i po kolejnych 3,5 km dojeżdżamy do celu. Cerkiew jest oddalona ok. 200 m od drogi
.

Klucze od cerkwi dostępne w domu obok cerkwi (nr 12).

Msze św.
Msze św. w niedziele:
8.00 – rzymskokatolicka,
10.00 – greckokatolicka.
W drugiej połowie maja w sobotę i niedzielę najbliższą świętu Przeniesienia Relikwii św. Mikołaja (ok. 22 maja) odbywa się tu uroczysty odpust, w tym m.in. koncerty muzyki ludowej.

TIV-Olchowiec

W 1934 r. rozebrano starą, chylącą się ku upadkowi cerkiew, a na jej miejscu postawiono nową (wg innych przekazów istniejącą cerkiew wyremontowano i rozbudowano w latach 20. XX w.). W 1944 r. wywieziono do Związku Sowieckiego ok. 3/4 ludności wsi. W latach 40. XX w. z pozostawionej bez opieki cerkwi rozkradziono znaczną część wyposażenia. W 1947 r. świątynię przejął w użytkowanie Kościół rzymskokatolicki. W latach 80. i 90. XX w. cerkiew odremontowano oraz wykonano ikonostas. Następnie w miejsce ikonostasu, który przeniesiono do nowej cerkwi w podprzemyskich Gajach, do Olchowca trafiły XVIII-wieczne ikony z nieistniejących cerkwi w Ruszelczycach i Leszczawce. Kolejnym etapem prac remontowych przy cerkwi było zamontowanie witraży oraz dobudowa przedsionka. Od 1991 r. w niedzielę poprzedzającą święto Przeniesienia Relikwii św. Mikołaja (w końcu maja) w Olchowcu organizowany jest corocznie kermesz (odpust greckokatolicki). Obecnie cerkiew służy zarówno społeczności rzymsko-, jak i greckokatolickiej.

Cerkiew orientowana, usytuowana w płd. części wsi, na zboczu opadającym ku potokowi Wilsznia. Od strony wsch. dojście do cerkwi kamiennym mostem. Za cerkwią, od strony płd., cmentarz.

Budowla trójdzielna, na kamiennej podmurówce, o ścianach konstrukcji zrębowej, zwęgłowanych na jaskółczy ogon, obitych gontem. Babiniec, nawa i sanktuarium założone są na rzucie zbliżonym do kwadratu – babiniec i sanktuarium o podobnej szerokości, nawa najszersza. Do sanktuarium od północy dostawiona zakrystia na planie prostokąta, a od zachodu do babińca dostawiony przedsionek. Babiniec i nawa tej samej wysokości, sanktuarium z zakrystią znacznie niższe. Sanktuarium i nawa nakryte łamanymi dachami namiotowymi, z baniastymi ośmiobocznymi hełmami zwieńczonymi ślepymi latarniami. Nad babińcem dach trójspadowy, kalenicowy, podobny nad zakrystią. Wszystkie dachy kryte blachą.

Wewnątrz ściany oszalowane. Nad sanktuarium i nawą sklepienie zwierciadlane, nad babińcem strop belkowy, nad zakrystią strop z podsufitką.