SZCZAWNE

Dawna greckokatolicka cerkiew parafialna pw. Zaśnięcia Matki Bożej,
obecnie prawosławna cerkiew filialna

 

 WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Szczawne,
gmina Komańcza

GPS
49° 23.568’ N, 22° 08.016’ E

Adres/wskazówki dojazdu
W Zagórzu skręcamy z drogi nr 84 w prawo na drogę nr 892 do Komańczy. Po ok. 20 km dojeżdżamy do celu. Cerkiew znajduje się ok. 300 m za przejazdem kolejowym po prawej stronie drogi.

Kontakt
Świątynią opiekuje się proboszcz ks. Julian Felenczak (tel. 501 222 561). Klucze do cerkwi znajdują się u Jana Walornego
(Szczawne nr 20).

Msze św.
w co drugą niedzielę
o 8.30 lub 11.15,
ewentualnie nieszpory o 15.00.

TIV-Szczawne

Świątynię wzniesiono w latach 1888–89 staraniem parafii, a jej budowniczym był cieśla Hosjan z Płonnej. Równocześnie z cerkwią powstała drewniana dzwonnica. W 1925 r. we wnętrzu świątyni wykonano polichromię (dzieło: Pawła Zaporożskiego, Borysa Palin Pejła, Mikołaja Prasnyckiego, Jurki Krycha, Semena Ostapczuka z kijowskiego Towarzystwa „Widrodżennia”).

Cerkiew orientowana, usytuowana w odległości ok. 200 m na północny zachód od przejazdu kolejowego, na splantowanym, stromo opadającym zboczu wzgórza. Nieco powyżej cerkwi na stoku liczne nagrobki. Od strony płn.-zach. wolnostojąca dzwonnica.

Budowla na kamiennej podmurówce, konstrukcji zrębowej, oszalowana deskami w pionie, trójdzielna, o poszczególnych członach na rzucie zbliżonym do kwadratu. Sanktuarium zamknięte trójbocznie, z zakrystią od strony płd., nawa szersza, od zachodu babiniec z krótkim przedsionkiem, równy szerokością sanktuarium.

Nawa oraz węższe sanktuarium i babiniec z przedsionkiem kryte dachem kalenicowym o jednakowej dla wszystkich pomieszczeń szerokości, od strony przedsionka przyczółkowo-naczółkowym, nad zamknięciem sanktuarium opadającym trzema połaciami. Wokół babińca z przedsionkiem i sanktuarium szerokie okapy. Cerkiew obiegają zdwojone profilowane gzymsy, z których niższy z blaszanym wąskim pulpitowym daszkiem okapowym. Nad sanktuarium i nawą ośmioboczne wieżyczki dużych rozmiarów z pseudolatarniami o cebulastych hełmach, nad babińcem duża czworoboczna wieżyczka nakryta dachem namiotowym. Połacie dachowe kryte blachą.

Nawa i babiniec jednoprzestrzenne. Sanktuarium wydzielone całkowicie ikonostasem. W babińcu i sanktuarium sufity deskowe, w nawie strop z fasetą. Na ścianach, sufitach i balustradzie chóru polichromia figuralna i ornamentalno-roślinna.

Dzwonnica drewniana, konstrukcji słupowej, oszalowana. Wzniesiona na rzucie kwadratu, o trzech kondygnacjach oddzielonych daszkami okapowymi. Dach namiotowy, zwieńczony ośmiobocznym hełmem kopulastym krytym blachą.