STUBIENKO

Zespół cerkiewny – cerkiew greckokatolicka pw. Narodzenia Bogarodzicy,
obecnie rzymskokatolicki kościół filialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego

 

WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Stubienko,
gmina Stubno

GPS
49° 54’ 18’’ N, 22° 55’ 21’’ E

Adres/wskazówki dojazdu
Jadąc od Radymna w stronę Korczowej, skręcamy na drogę lokalną do Stubna. W Stubnie skręcamy w prawo w kierunku Stubienka. Po ok. 2,5 km po prawej stronie drogi widzimy cerkiew.

Kontakt
Świątynię może udostępnić do zwiedzania p. Władysław Styczyński (Stubienko 21, tel. 887 443 523).

Msze św.
niedziele i święta o 8.15.

TV-Stubienko

Świątynia wzniesiona w 1849 r. na miejscu starszej drewnianej cerkwi. Obok cerkwi współczesna jej drewniana dzwonnica. Pierwotnie był to budynek dwudzielny, następnie został rozbudowany w latach 90. XIX w. o babiniec. W 1900 r. do wnętrza wstawiono nowy ikonostas z ikonami autorstwa Józefa Sydorowicza. Po wysiedleniu ludności ukraińskiej cerkiew przekazano Kościołowi rzymskokatolickiemu, lecz nie była użytkowana. W latach 60. XX w. zaadaptowana na magazyn zboża, następnie opuszczona i zamknięta. Od 1973 r. pełni funkcję kościoła katolickiego. Ikonostas tej cerkwi znajduje się obecnie w wyposażeniu współcześnie wybudowanej cerkwi greckokatolickiej w Mokrem (Bieszczady).

Świątynia orientowana, umiejscowiona w centralnej części wsi, po płd. stronie drogi Radymno – Stubno. W niewielkiej odległości od cerkwi, od południowego zachodu, drewniana dzwonnica. Zespół otoczony starodrzewem. Przy cerkwi cmentarz.

Budowla drewniana, trójdzielna, z zakrystią od północy, z sanktuarium zamkniętym trójbocznie, konstrukcji zrębowej. Zrąb ścian nawy nieco wyższy niż w sanktuarium i babińcu. Dachy: nad sanktuarium pięciopołaciowy, nad nawą i babińcem dwuspadowe. Na kalenicy dachu nawy wieżyczka na sygnaturkę. Nad zakrystią dach pulpitowy koszowy o połaciach wspólnych z opasującym daszkiem okapowym. Wszystkie połacie dachowe pokryte blachą, ściany deskowane pionowo.

Wnętrze dekorowane iluzjonistyczną polichromią z końca XIX w., przemalowaną w latach 70. XX w. Malowidła ze scenami figuralnymi i dekoracją ornamentalną oraz malowanymi elementami architektonicznymi pokrywają ściany i strop świątyni.

Dzwonnica drewniana, dwukondygnacyjna, konstrukcji słupowo-ramowej, z pseudoizbicą. Dach namiotowy, konstrukcji krokwiowej z królem. W pseudoizbicy otwarta słupowa galeria. Wszystkie powierzchnie ścienne odeskowane. Połacie dachowe pokryte blachą.