BACHÓRZEC

Dawny kościół parafialny pw. św. Katarzyny,
obecnie nieużytkowany

 

WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Bachórzec,
gmina Dubiecko

GPS
49° 49’36,89” N, 22° 19’48,90” E

Adres/wskazówki dojazdu
Jadąc od Dynowa w kierunku Dubiecka, po ok. 6 km docieramy do Bachórca. Kościół znajduje się po prawej stronie drogi (nr 72).

Kontakt
tel. 16 651 24 90

Msze św.
w niedziele i święta o 7.30 i 11.00,
w dni powszednie o 19.00
(zimą o 16.00).

 

TVII-Bachorzec

Kościół wzniesiony w latach 1760–62 z fundacji Antoniego z Siecina Krasickiego, właściciela dóbr bachórzeckich. Gruntownie remontowany był w XIX  w. (m.in. zyskał wówczas neobarokowy wystrój malarski wnętrza) oraz po uszkodzeniach I i II wojny światowej. Opuszczony w 1961  r. (po wybudowaniu w pobliżu nowego murowanego kościoła), zagrożony był całkowitym zniszczeniem. W 2000  r. rozpoczął się kolejny remont, który przywrócił budowli pierwotny wygląd.

Kościół znajduje się w centrum wsi, przy drodze Przemyśl – Dynów. Świątynia jest orientowana, konstrukcji zrębowej, na kamiennym podmurowaniu, ze ścianami wzmocnionymi lisicami i poszytymi gontem.

Prezbiterium na rzucie prostokąta zamknięte trójbocznie. Przylegają do niego po bokach przybudówki: zakrystia i składzik. Korpus nawowy o układzie trójnawowym ma obszerną kruchtę od zachodu (z dwoma składzikami po bokach). Ściany prezbiterium i nawy tej samej wysokości nakryte są dachami dwuspadowymi o osobnych kalenicach, z wieżyczką na sygnaturkę z latarnią o cebulastej kopułce (na dachu korpusu nawowego).

Wnętrze prezbiterium i nawy tej samej wysokości przekryte płaskim stropem z fasetą. Nawy boczne wydzielono słupami wspierającymi półkoliste arkady. Ściany i strop dekorowane neobarokową XIX-wieczną polichromią. Wyposażenie kościoła, m.in.: barokowy ołtarz główny, ołtarze boczne i ambona, przeniesione zostało do nowego kościoła.

Kościół jest przykładem drewnianej architektury doby baroku.