KOSINA

Kościół filialny pw. św. Sebastiana

 

WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Kosina,
gmina Łańcut

GPS
50°4’1.632”N, 22°20’3.191”E

Adres/wskazówki dojazdu
Jadąc od strony Przeworska, w Kosinie skręcamy w lewo w stronę centrum wsi. Ok. 800 m dalej po prawej stronie drogi stoi kościół filialny parafii św. Stanisława Biskupa w Kosinie.

Kontakt
tel. 17 225 11 79

TVII-Kosina

 

W II ćw. XVII  w. istniał tutaj obwarowany kościół parafialny (ślady obwarowań na planie ośmioramiennej gwiazdy czytelne do dziś). Kolejny drewniany kościół wybudowany został w 1708 r., a poświęcony w 1744  r. W latach 1936–38 na jego miejscu wzniesiono obecny murowany.

Przynajmniej od XVI  w. w Kosinie istniał drugi kościół – filialny. Świątynia ta, zniszczona w czasie napadu tatarskiego w 1624 r., odbudowana w II ćw. XVII w., została obwarowana, podobnie jak parafialna. Obecnie istniejący kościół zbudowano na miejscu poprzedniego w roku 1737.

Kościół orientowany, usytuowany jest na niewielkim sztucznie usypanym wzniesieniu w płd. części wsi, po zach. stronie potoku Kosinka, ogrodzony i otoczony starodrzewem.

Budowla konstrukcji zrębowej, w całości pokryta gontem (z wyjątkiem oszalowanego szczytu od zachodu), jednoprzestrzenna, z prezbiterium i nawą tej samej szerokości. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, z prostokątną zakrystią dostawioną od północy. Od zachodu do nawy przylega węższa od niej prostokątna kruchta. We wnętrzu strop, a w prezbiterium spłaszczona pozorna kolebka. Dach jednokalenicowy, dwuspadowy, o lekko wygiętych połaciach, nad prezbiterium opadający trzema połaciami. Na kalenicy dachu sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią, obita blachą. Nad zakrystią dach pulpitowy.

Wnętrze dekorowane polichromią iluzjonistyczną, zapewne z XVIII w., częściowo przemalowaną. Ołtarz główny manierystyczny z I ćw. XVII w. w formie tryptyku z bogatą snycerską dekoracją ornamentalną. W polu głównym obraz z przedstawieniem św. Sebastiana (mal. J. Tabiński, 1864 r.). Z wyposażenia przetrwały ponadto: rokokowa drewniana chrzcielnica z II poł. XVIII w., barokowa szafa zakrystyjna z I ćw. XVII w., i krzyże z XVIII w.