NOWOSIELCE

Kościół parafialny pw. św. Marii Magdaleny

 

WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Nowosielce,
gmina Przeworsk

GPS
50°3’21.96”N, 22°24’27.468”E

Adres/wskazówki dojazdu
Jadąc z Przeworska w kierunku Rzeszowa, po ok. 5 km skręcamy w Nowosielcach w lewo na drogę do centrum wsi. Po ok. 1 km na skrzyżowaniu jedziemy prosto i po 300 m dojeżdżamy przed świątynię (nr 67).

Kontakt
tel. 16 640 41 06

Msze św.
w niedziele i święta
o 7.30, 10.30 i 16.00,
w dni powszednie o 7.00 lub 19.00
(zimą o 7.00 lub 17.00).

 

TVII-Nowosielce

Obecny kościół, zapewne drugi z kolei, konsekrowany był w 1595  r. przez arcybiskupa lwowskiego D. Solikowskiego. W 1624  r. mieszkańcy wsi schronili się w kościele, który pełnił funkcję warowni, przed napadem zagonu tatarskiego (wg tradycji Tatarom udało się podpalić kościół przy użyciu katapultowanych pakuł – ogień jednak szybko ugaszono). W latach 1871–77 świątynię poddano gruntownemu remontowi. W 1936  r. w związku z przygotowaniami do uroczystości poświęcenia kopca Michała Pyrza, usypanego na pamiątkę obrony zorganizowanej przez wójta przed napadem Tatarów w 1624  r., kościół odnowiono. W latach 90. XX  w. przebudowano przyziemie wieży, usuwając część szalunku i dostawiając kamienny przedsionek z okienkami i przyporami w narożach.

Kościół jest orientowany, usytuowany na szczycie wzgórza we wsch. części wsi, otoczony drewnianym ogrodzeniem. Za ogrodzeniem od północy kopiec wójta Michała Pyrza.

Budowla konstrukcji zrębowej. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, podpiwniczone kryptą grobową, nawa znacznie szersza, na planie prostokąta. Do prezbiterium przylega od północy prostokątna zakrystia. Do nawy dostawiona od zachodu wieża na rzucie zbliżonym do kwadratu, konstrukcji słupowej, z nadwieszoną izbicą, z murowanym przedsionkiem w przyziemiu. Zewnętrzne ściany kościoła wzmocnione lisicami. Wokół prezbiterium i po obu stronach nawy soboty na słupach. Ściany powyżej sobót w całości pobite gontem. Nad prezbiterium i nawą jednokalenicowy dach dwuspadowy rozpięty nad prezbiterium trzema połaciami, kryty gontem. Na dachu ażurowa wieżyczka na sygnaturkę. Wieża nakryta czterospadowym gontowym dachem łamanym. Nad zakrystią i sobotami dachy pulpitowe.

Wnętrze ze stropem płaskim bez zaskrzynień. W nawie dwa duże drewniane słupy podtrzymujące strop. Chór muzyczny z wysuniętym parapetem o linii falistej, wsparty na dwóch profilowanych słupach z wysokimi cokołami. Na ścianach i stropie polichromia ornamentalna z XIX  w. Niezwykle bogate jest wyposażenie kościoła. Ołtarz główny i dwa ołtarze boczne przy tęczy pochodzą z lat 1773–75. W ołtarzu głównym obraz św. Marii Magdaleny (XIX  w.), w lewym bocznym – Matki Bożej z Dzieciątkiem w drewnianych sukienkach (zapewne z pocz. XVI  w.) i św. Józefa (II poł. XVIII  w.). Ambona i chrzcielnica rokokowe (II poł. XVIII  w.). Ponadto w kościele znajdują się: XIX-wieczne stalle, feretrony rokokowe z XVIII  w., kilka późnobarokowych ornatów haftowanych (XVIII  w.).

Kościół wzniesiony w tradycji gotyckiej, silnej i długotrwałej szczególnie na południu Rzeczypospolitej.