SIENNÓW

Kościół parafialny pw. Wszystkich Świętych

 

WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Siennów
gmina Zarzecze

GPS
49° 57’ 45’’ N, 22° 29’ 04’’ E

Adres/wskazówki dojazdu
Z Kańczugi wyjeżdżamy drogą nr 881 (ul. Piłsudskiego). Po 6,8 km skręcamy w lewo do Siennowa. Po 2,7 km dojeżdżamy przed kościół po lewej stronie drogi (nr 70).

Kontakt
tel. 16 640 15 76

Msze św.
w niedziele i święta o 8.00, 9.30 i 11.00, w dni powszednie o 19.00 (zimą o 16.00).

 

TVII-Siennow

Pierwszy drewniany kościół, wzniesiony zapewne w końcu XIV w., został w II poł. XVI w. zamieniony na zbór protestancki. Napad tatarski z 1672 r. nie ominął również Siennowa. Zniszczenia musiały być znaczne, ponieważ już w 1674  r. właściciele wsi – Ożarowscy – wznieśli nowy dwór obronny, a w 1676 r. nowy kościół, zachowany do dziś, zapewne również pomyślany jako punkt oporu, bowiem przy drewnianym budynku świątyni postawiono murowaną zakrystię o grubych ścianach. W I poł. XVIII w. sprawiono bogate wyposażenie ruchome, które w większości przetrwało do dziś. Zewnętrzne ściany kościoła obiegały niegdyś soboty, których ślady ujawniono podczas prac konserwatorskich w 1999 r. Soboty zostały zlikwidowane zapewne podczas gruntownego remontu budowli w 1869 r., w trakcie którego do zachodniej ściany świątyni dostawiono obszerną kruchtę. Remonty z XIX w. przekształciły także wnętrze obiektu (m.in. wprowadzono deskowy szalunek i obcięto belkę tęczową).

W 1999 r. na kościół przewrócił się pomnikowy dąb. Całkowicie rozpadł się wówczas m.in. dach prezbiterium, runął fragment wschodniej ściany szczytowej zakrystii, a zrębowe ściany kościoła odchylone zostały od pionu o blisko 1 m, ulegając dodatkowo skręceniu i przesunięciu na podmurowaniu. Dzięki akcji zabezpieczającej kościół został uratowany.

Kościół usytuowany na niewielkim wyniesieniu w centrum wsi, po prawej stronie drogi prowadzącej w kierunku Pruchnika. Orientowany, konstrukcji zrębowej. Ściany zewnętrzne i wewnętrzne wzmocnione lisicami, z zewnątrz pokryte gontem. Nawa na planie prostokąta z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, do którego od północy przylega murowana podpiwniczona zakrystia na planie zbliżonym do kwadratu. Od zachodu do nawy (na całej jej szerokości) dostawiona niska kruchta. Prezbiterium i nawa nakryte wspólnym dachem dwuspadowym, gontowym, nad prezbiterium rozpiętym namiotowo, przechodzącym w pulpitowy nad zakrystią.

We wnętrzu ołtarz główny z I poł. XVIII  w. z obrazem Wszystkich Świętych. Dwa boczne ołtarze – św. Marii Magdaleny i św. Andrzeja – usytuowane po bokach ściany tęczowej, ambona i chrzcielnica barokowe (I poł. XVIII  w.).