TYNIOWICE

Dawna greckokatolicka cerkiew parafialna pw. św. Dymitra,
obecnie nieużytkowana

 

WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Tyniowice,
gmina Roźwienica

GPS
49° 55’ 01’’ N, 22° 34’ 07’’ E

Adres/wskazówki dojazdu
Z Pruchnika udajemy się na płn.-wsch. w kierunku Jarosławia (droga nr 880) i po 1,7 km dojeżdżamy do Tyniowic. Skręcamy w prawo w stronę wsi i po 250 m docieramy przed świątynię (nr 100).

Kontakt
tel. 16 622 67 03

Msze św.
w niedziele i święta o 7.30 i 11.00,
w dni powszednie o 19.00
(zimą o 17.00).

 

TVII-Tyniowice

Świątynia wzniesiona prawdopodobnie w roku 1700 lub 1709. Remontowana w XVIII i XIX  w. Po 1947  r. cerkiew pełniła funkcję kościoła rzymskokatolickiego. Wyposażenie cerkiewne w większości przewieziono do ówczesnej Składnicy Ikon w Łańcucie. W latach 70. XX  w. przeprowadzono prace remontowe, w wyniku których została zmieniona forma zwieńczenia dachu nad nawą, które otrzymało postać wieżyczki na sygnaturkę (pierwotnie namiotowy dach miał zwieńczenie w formie ośmiopołaciowego wydatnego hełmu), a we wnętrzu oszalowano ściany i stropy. Od lat 80. XX  w. cerkiew pozostaje opuszczona.

Orientowana cerkiew położona w centrum wsi w otoczeniu starodrzewu, ok. 300  m na wschód od szosy Pruchnik – Jarosław.

Budowla konstrukcji zrębowej, trójdzielna, z najobszerniejszą nawą na rzucie ośmioboku, do której od wschodu przylega trójbocznie zamknięte sanktuarium, a od zachodu prostokątny babiniec. Od strony południowej w miejscu wiązania ścian nawy i sanktuarium lisice usztywniające konstrukcję. Ściany wszystkich pomieszczeń zbieżne, oszalowane pionowo deskami z listwowaniem.

Dominantę w bryle cerkwi stanowi ośmioboczna nawa nakryta ośmiopołaciowym namiotowym dachem zwieńczonym wieżyczką na sygnaturkę. Sanktuarium niższe, nakryte dachem pięciopołaciowym o kalenicy posadowionej powyżej poziomu okapu nawy. Na kalenicy u zbiegu połaci dachowych niewielka baniasta sygnaturka. Babiniec nakryty dachem sześciopołaciowym, o kalenicy na poziomie okapu dachu nawy. Wszystkie połacie dachowe kryte blachą (pierwotnie gontem).

Wewnątrz pomiędzy nawą a babińcem i sanktuarium przejścia otwarte na całej szerokości tych pomieszczeń. Nad nawą płaski strop, nad sanktuarium strop z załomem, nad babińcem pozorne sklepienie o łuku odcinkowym.