ŚWIĘCANY

Kościół parafialny pw. św. Anny

 

WIADOMOŚCI PRAKTYCZNE

Święcany,
gmina Skołyszyn

GPS
49° 46’ 15,16” N, 21° 16’ 28,43” E

Adres/wskazówki dojazdu
Jadąc drogą nr 28 od strony Jasła, w Siepietnicy skręcamy w prawo na drogę do Szerzyn. Po ok. 2,5 km dojeżdżamy do celu. Oddalony ok. 300 m od drogi kościół, usytuowany jest między stawami (nr 7). 

Kontakt
tel. 13 449 50 04

Msze św.
w niedziele i święta
o 7.30, 10.30 i 12.00.

 

TVIII-Swiecany

Świątynię (wg tradycji) zbudowano w 1520 r. (data odnaleziona w XVIII w. na jednym z ołtarzy). Kościół konsekrował w 1640 r. biskup krakowski Tomasz Oborski. W II poł. XVI w. ściany i strop ozdobiono późnorenesansową polichromią, zachowaną częściowo do dziś. W XVII w. kościół otoczono sobotami, wzniesiono wolnostojącą wieżę-dzwonnicę i ufundowano nowe wyposażenie. W 1863 r. do północnej ściany nawy dobudowano kaplicę pw. św. Jana Nepomucena, a w latach 70. XIX w. przebudowano wieżę, poszerzając ją o boczne aneksy, oraz wykonano nową polichromię autorstwa Jana Tabińskiego, zamalowując dekorację późnorenesansową. W latach 1993–94 wykonano kompleksową konserwację desek stropu, odsłaniając polichromię późnorenesansową i wykonując transfer dekoracji malarskiej z 1871 r.

Kościół w otoczeniu starodrzewu, z kamiennym murem z bramkami i kaplicami, usytuowany jest w centrum wsi, kilkaset metrów od drogi Lisówek – Szerzyny.

Świątynia orientowana, konstrukcji zrębowej, na kamiennym podmurowaniu, z wieżą o konstrukcji słupowo-ramowej. Ściany wzmocnione lisicami, szalowane są deskami w układzie pionowym. Zastosowano tu konstrukcję więźbowo-zaskrzynieniową, dodatkowo na połączeniu ścian prezbiterium z dachem wprowadzono zaczepy.

Prezbiterium na rzucie prostokąta, od wschodu zamkniętego trójbocznie z dostawioną od północy prostokątną zakrystią. Korpus nawowy szerszy, na rzucie zbliżonym do kwadratu, z kaplicą od północy, a od południa z niewielką kruchtą, z bocznymi przedsionkami od wschodu i zachodu. Do zachodniej ściany nawy przylega wieża z babińcem w przyziemiu i przedsionkami po bokach.

Prezbiterium i nawa nakryte wysokim jednokalenicowym dachem (od wschodu prezbiterium trójpołaciowym) z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę zwieńczoną latarnią. Wieża o silnie pochyłych ścianach zwieńczona jest niską izbicą nakrytą dachem namiotowym przechodzącym w ostrosłupowy hełm poszyty gontem. Boczne aneksy wieży, równe wysokością ścianom bocznym kościoła, nakryte są dachami pulpitowymi. Więźba dachowa storczykowa z wzdłużnym usztywnieniem.

W kościele zachował się późnogotycki portal prowadzący z prezbiterium do zakrystii, zamknięty łukiem tzw. oślego grzbietu. Ocalały także drzwi do zakrystii z pocz. XVI w. z pierwotnymi okuciami. Wnętrze nakryte stropem płaskim, w nawie z zaskrzynieniami wspartymi na słupach. Prezbiterium wydzielone od nawy belkami stropową i tęczową, na której umieszczona późnogotycka (z XVI w.) grupa Pasji, wykonana przez twórcę określanego jako Mistrz Pasji Przydonickiej. Strop nawy zdobi renesansowa polichromia figuralno-ornamentalna z II poł. XVI w., na stropie prezbiterium – dekoracja kasetonowa namalowana przez Jana Tabińskiego w 1871 r.

Wyposażenie wnętrza pochodzi z różnych okresów. Składa się na nie m.in.: ołtarz główny z przeł. XVII i XVIII w. z późnogotyckim obrazem św. Anny z XVI w., ołtarze boczne z XVII i XVIII w., drewniana rzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem z końca XIV w. i figura św. Wojciecha prawdopodobnie z II ćw. XV w. oraz rzeźbiarska grupa Pasji na belce tęczowej z I poł. XVI w. Cennym obiektem jest też obraz Matki Bożej Częstochowskiej datowany na I poł. XVII w.